|
|
|
|
|
وقتی ،چشمهایم نظاره گر غربتی سنگین است
و دلم وامدار غمی سنگین تر وشروع ِدلهره ایی ، ناهنگام در ناامیدترین لحظه ی زمان یاد تو هدیه میدهد به من دلی به وسعت ایمان نفسی به تفاهم لحظه های نهان بر بالین دعا صبر محصول دعاهایم است و منتظر لحظه های بدیع سرانجام می مانم نمی هراسم ! او بامن مهربان است خدای خوبم تو بزرگی ،مهربانی ورحیم ومن، بنده ی خدا . سپاسگزار الطافت هستم وآرامش وامیدی که از حضورت می یابم ولبریز از حمایتت می شوم .
از داشتن تو هرگز بی نیاز نخواهم بود. |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385ساعت 12:25 توسط الهام
|
|
||